2026-05-13, Środa, Rok A, II, Dzień Powszedni albo wspomnienie Najświętszej Maryi Panny z Fatimy
Dz 17, 15. 22 – 18, 1
Czytanie z Dziejów Apostolskich<br><br>W owych dniach ci, którzy towarzyszyli Pawłowi, zaprowadzili go aż do Aten i odjechali, otrzymawszy polecenie dla Sylasa i Tymoteusza, aby czym prędzej przybyli do niego.<br><br>Stanąwszy w środku Areopagu, Paweł przemówił: «Mężowie ateńscy, widzę, że jesteście pod każdym względem bardzo religijni. Przechodząc bowiem i oglądając wasze świętości jedną po drugiej, znalazłem też ołtarz z napisem: „Nieznanemu Bogu”. Ja wam głoszę to, co czcicie, nie znając. Bóg, który stworzył świat i wszystko, co w nim istnieje, On, który jest Panem nieba i ziemi, nie mieszka w świątyniach ręką zbudowanych i nie odbiera posługi z rąk ludzkich, jak gdyby czegoś potrzebował, bo sam daje wszystkim życie i tchnienie, i wszystko. On z jednego człowieka wywiódł cały rodzaj ludzki, aby zamieszkiwał całą powierzchnię ziemi. Określił im właściwe czasy i granice zamieszkania, aby szukali Boga; może dotkną Go i znajdą niejako po omacku. Bo w rzeczywistości jest On niedaleko od każdego z nas. W Nim bowiem żyjemy, poruszamy się i jesteśmy, jak to powiedzieli niektórzy z waszych poetów: „Jesteśmy bowiem z jego rodu”. Będąc więc z rodu Bożego, nie powinniśmy sądzić, że Bóstwo jest podobne do złota albo do srebra, albo do kamienia, wytworu rąk i myśli człowieka. Nie biorąc pod uwagę czasów nieświadomości, wzywa Bóg teraz wszędzie i wszystkich ludzi do nawrócenia, dlatego że wyznaczył dzień, kiedy to sprawiedliwie będzie sądzić świat przez Człowieka, którego na to przeznaczył, po uwierzytelnieniu Go wobec wszystkich przez wskrzeszenie Go z martwych».<br><br>Gdy usłyszeli o zmartwychwstaniu, jedni się wyśmiewali, a inni powiedzieli: «Posłuchamy cię o tym innym razem ». Tak Paweł ich opuścił. Niektórzy jednak przyłączyli się do niego i uwierzyli. Wśród nich Dionizy Areopagita i kobieta imieniem Damaris, a z nimi inni.<br><br>Potem opuścił Ateny i przybył do Koryntu.
Ps 148
Ps 148, 1b-2. 11-12. 13-14c<br><br>Niebo i ziemia pełne chwały Twojej <br>Albo: Alleluja<br><br>Chwalcie Pana z niebios, * <br>chwalcie Go na wysokościach. <br>Chwalcie Go, wszyscy Jego aniołowie, * <br>chwalcie Go, wszystkie Jego zastępy.<br><br>Niebo i ziemia pełne chwały Twojej <br>Albo: Alleluja<br><br>Królowie ziemscy i wszystkie narody, * <br>władcy i wszyscy sędziowie tej ziemi, <br>młodzieńcy i dziewczęta, * <br>starcy i dzieci.<br><br>Niebo i ziemia pełne chwały Twojej <br>Albo: Alleluja<br><br>Niech imię Pana wychwalają, † <br>bo tylko Jego imię jest wzniosłe. * <br>Majestat Jego ponad ziemią i niebem. <br>On pomnaża potęgę swego ludu. † <br>Oto pieśń pochwalna wszystkich Jego świętych, * <br>synów Izraela, ludu, który jest Mu bliski.<br><br>Niebo i ziemia pełne chwały Twojej <br>Albo: Alleluja
J 14, 16
Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Ja będę prosił Ojca, a da wam innego Parakleta, <br>aby z wami był na zawsze.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja
J 16, 12-15
Słowa Ewangelii według Świętego Jana<br><br>Jezus powiedział do swoich uczniów:<br><br>«Jeszcze wiele mam wam do powiedzenia, ale teraz znieść nie możecie. Gdy zaś przyjdzie On, Duch Prawdy, doprowadzi was do całej prawdy. Bo nie będzie mówił od siebie, ale powie wszystko, cokolwiek usłyszy, i oznajmi wam rzeczy przyszłe. On Mnie otoczy chwałą, ponieważ z mojego weźmie i wam objawi.<br><br>Wszystko, co ma Ojciec, jest moje. Dlatego powiedziałem, że z mojego weźmie i wam objawi».
2026-05-14, Czwartek, Rok A, II, Święto św. Macieja Apostoła
Dz 1, 15-17. 20-26
Czytanie z Dziejów Apostolskich<br><br>Piotr w obecności braci, a zebrało się razem około stu dwudziestu osób, tak przemówił: «Bracia, musiało wypełnić się słowo Pisma, które Duch Święty zapowiedział przez usta Dawida o Judaszu. On to wskazał drogę tym, którzy pojmali Jezusa, bo on zaliczał się do nas i miał udział w naszym posługiwaniu.<br><br>Napisano bowiem w Księdze Psalmów: „Niech opustoszeje dom jego i niech nikt w nim nie mieszka. A urząd jego niech inny obejmie”.<br><br>Trzeba więc, aby jeden z tych, którzy towarzyszyli nam przez cały czas, kiedy Pan Jezus przebywał z nami, począwszy od chrztu Janowego aż do dnia, w którym został wzięty od nas do nieba, stał się razem z nami świadkiem Jego zmartwychwstania».<br><br>Postawiono dwóch: Józefa, zwanego Barsabą, z przydomkiem Justus, i Macieja.<br><br>I tak się pomodlili: «Ty, Panie, znasz serca wszystkich, wskaż z tych dwóch jednego, którego wybrałeś, by zajął miejsce w tym posługiwaniu i w apostolstwie, któremu sprzeniewierzył się Judasz, aby pójść swoją drogą».<br><br>I dali im losy, a los padł na Macieja. I został dołączony do jedenastu apostołów.
Ps 113
Ps 113, 1-2. 3-4. 5-6. 7-8 (R.: por. 8)<br><br>Wśród książąt ludu Pan Bóg go posadził <br>Albo: Alleluja<br><br>Chwalcie, słudzy Pańscy, * <br>chwalcie imię Pana. <br>Niech imię Pańskie będzie błogosławione * <br>teraz i na wieki.<br><br>Wśród książąt ludu Pan Bóg go posadził <br>Albo: Alleluja<br><br>Od wschodu słońca do zachodu słońca * <br>niech będzie pochwalone imię Pana. <br>Pan jest wywyższony nad wszystkie ludy, * <br>ponad niebiosa sięga Jego chwała.<br><br>Wśród książąt ludu Pan Bóg go posadził <br>Albo: Alleluja<br><br>Kto jest jak nasz Pan Bóg, * <br>co ma siedzibę w górze, <br>co w dół spogląda * <br>na niebo i na ziemię?<br><br>Wśród książąt ludu Pan Bóg go posadził <br>Albo: Alleluja<br><br>Podnosi z prochu nędzarza * <br>i dźwiga z gnoju ubogiego, <br>by go posadzić wśród książąt, * <br>wśród książąt swojego ludu.<br><br>Wśród książąt ludu Pan Bóg go posadził <br>Albo: Alleluja
J 15, 16
Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem, <br>abyście szli i owoc przynosili.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja
J 15, 9-17
Słowa Ewangelii według świętego Jana<br><br>Jezus powiedział do swoich uczniów:<br><br>«Jak Mnie umiłował Ojciec, tak i Ja was umiłowałem. Wytrwajcie w miłości mojej! Jeśli będziecie zachowywać moje przykazania, będziecie trwać w miłości mojej, tak jak Ja zachowałem przykazania Ojca mego i trwam w Jego miłości. To wam powiedziałem, aby radość moja w was była i aby radość wasza była pełna.<br><br>To jest moje przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem. Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich. Wy jesteście przyjaciółmi moimi, jeżeli czynicie to, co wam przykazuję.<br><br>Już was nie nazywam sługami, bo sługa nie wie, co czyni pan jego, ale nazwałem was przyjaciółmi, albowiem oznajmiłem wam wszystko, co usłyszałem od Ojca mego. Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was na to, abyście szli i owoc przynosili i by owoc wasz trwał, aby wszystko dał wam Ojciec, o cokolwiek Go prosicie w imię moje. To wam przykazuję, abyście się wzajemnie miłowali».
2026-05-15, Piątek, Rok A, II, 6. wielkanocny
Dz 18, 9-18
Czytanie z Dziejów Apostolskich<br><br>Kiedy Paweł przebywał w Koryncie, w nocy Pan przemówił do niego w widzeniu: «Przestań się lękać, a przemawiaj i nie milcz, bo Ja jestem z tobą i nikt nie targnie się na ciebie, aby cię skrzywdzić, dlatego że wiele Ludu mam w tym mieście». Pozostał więc i głosił im słowo Boże przez rok i sześć miesięcy.<br><br>Kiedy Gallio został prokonsulem Achai, Żydzi jednomyślnie wystąpili przeciw Pawłowi i przyprowadzili go przed sąd. Powiedzieli: «Ten namawia ludzi, aby czcili Boga niezgodnie z Prawem».<br><br>Gdy Paweł miał już otworzyć usta, Gallio przemówił do Żydów: «Gdyby tu chodziło o jakieś przestępstwo albo zły czyn, zająłbym się wami, Żydzi, jak należy, ale gdy spór toczy się o słowa i nazwy, i o wasze Prawo, rozpatrzcie to sami. Ja nie chcę być sędzią w tych sprawach». I wypędził ich z sądu.<br><br>A wszyscy Grecy, schwyciwszy przełożonego synagogi, Sostenesa, bili go przed sądem, lecz Galliona nic to nie obchodziło.<br><br>Paweł pozostał jeszcze przez dłuższy czas, potem pożegnał się z braćmi i popłynął do Syrii, a z nim Pryscylla i Akwila. W Kenchrach ostrzygł głowę, bo złożył ślub.
Ps 47
Ps 47 (46), 2-3. 4-5. 6-7 (R.: por. 8a)<br><br>Pan Bóg jest królem całej naszej ziemi <br>Albo: Alleluja<br><br>Wszystkie narody, klaskajcie w dłonie, * <br>radosnym głosem wykrzykujcie Bogu, <br>bo Pan Najwyższy i straszliwy, * <br>jest wielkim Królem nad całą ziemią.<br><br>Pan Bóg jest królem całej naszej ziemi <br>Albo: Alleluja<br><br>On nam poddaje narody * <br>i ludy rzuca pod nasze stopy. <br>Wybiera nam na dziedzictwo * <br>chlubę Jakuba, którego miłuje.<br><br>Pan Bóg jest królem całej naszej ziemi <br>Albo: Alleluja<br><br>Bóg wstępuje wśród radosnych okrzyków, * <br>Pan wstępuje przy dźwięku trąby. <br>Śpiewajcie psalmy Bogu, śpiewajcie, * <br>śpiewajcie Królowi naszemu, śpiewajcie.<br><br>Pan Bóg jest królem całej naszej ziemi <br>Albo: Alleluja
Łk 24, 46b. 26b
Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Chrystus musiał cierpieć i zmartwychwstać, <br>aby wejść do swojej chwały.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja
J 16, 20-23a
Słowa Ewangelii według Świętego Jana<br><br>Jezus powiedział do swoich uczniów:<br><br>«Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Wy będziecie płakać i zawodzić, a świat się będzie weselił. Wy będziecie się smucić, ale smutek wasz przemieni się w radość.<br><br>Kobieta, gdy rodzi, doznaje smutku, bo przyszła jej godzina. Gdy jednak urodzi dziecię, już nie pamięta o bólu – z powodu radości, że się człowiek na świat narodził.<br><br>Także i wy teraz doznajecie smutku. Znowu jednak was zobaczę, i rozraduje się serce wasze, a radości waszej nikt wam nie zdoła odebrać. W owym zaś dniu o nic nie będziecie Mnie pytać».
2026-05-16, Sobota, Rok A, II, Święto św. Andrzeja Boboli, prezbitera i męczennika, patrona Polski
Ap 12, 10-12a
Czytanie z Apokalipsy Świętego Jana Apostoła<br><br>Ja, Jan, usłyszałem donośny głos mówiący w niebie: «Teraz nastało zbawienie, potęga i królowanie Boga naszego i władza Jego Pomazańca, bo oskarżyciel naszych braci został strącony, ten, co dniem i nocą oskarża ich przed Bogiem naszym. A oni zwyciężyli dzięki krwi Baranka i dzięki słowu swojego świadectwa i nie umiłowali dusz swych – aż do śmierci.<br><br>Dlatego radujcie się, niebiosa i ich mieszkańcy!»
Ps 34
Ps 34, 2-3. 4-5. 6-7. 8-9 (R.: 5b)<br><br>Od wszelkiej trwogi Pan Bóg mnie wyzwolił<br><br>Będę błogosławił Pana po wieczne czasy, * <br>Jego chwała będzie zawsze na moich ustach. <br>Dusza moja chlubi się Panem, * <br>niech słyszą pokorni i niech się weselą.<br><br>Od wszelkiej trwogi Pan Bóg mnie wyzwolił<br><br>Wysławiajcie razem ze mną Pana, * <br>wspólnie wywyższajmy Jego imię. <br>Szukałem pomocy u Pana, a On mnie wysłuchał * <br>i wyzwolił od wszelkiej trwogi.<br><br>Od wszelkiej trwogi Pan Bóg mnie wyzwolił<br><br>Spójrzcie na Niego, a rozpromienicie się radością, * <br>oblicza wasze nie zapłoną wstydem. <br>Oto biedak zawołał, a Pan go usłyszał, * <br>i uwolnił ze wszystkich ucisków.<br><br>Od wszelkiej trwogi Pan Bóg mnie wyzwolił<br><br>Anioł Pański otacza szańcem bogobojnych, * <br>aby ich ocalić. <br>Skosztujcie i zobaczcie, jak dobry jest Pan, * <br>szczęśliwy człowiek, który znajdzie w Nim ucieczkę.<br><br>Od wszelkiej trwogi Pan Bóg mnie wyzwolił
1 Kor 1, 10-13. 17-18
Czytanie z Pierwszego listu świętego Pawła Apostoła do Koryntian<br><br>Upominam was, bracia, w imię Pana naszego Jezusa Chrystusa, abyście byli zgodni i by nie było wśród was rozłamów; byście byli jednego ducha i jednej myśli.<br><br>Doniesiono mi bowiem o was, bracia moi, przez ludzi Chloe, że zdarzają się między wami spory. Myślę o tym, co każdy z was mówi: «Ja jestem Pawła, a ja Apollosa; ja jestem Kefasa, a ja Chrystusa». Czyż Chrystus jest podzielony? Czyż Paweł został za was ukrzyżowany? Czyż w imię Pawła zostaliście ochrzczeni?<br><br>Nie posłał mnie Chrystus, abym chrzcił, lecz abym głosił Ewangelię, i to nie w mądrości słowa, by nie zniweczyć Chrystusowego krzyża. Nauka bowiem krzyża głupstwem jest dla tych, co idą na zatracenie, mocą Bożą zaś dla nas, którzy dostępujemy zbawienia.<br><br>[II czytanie w kościołach, w których obchodzi się uroczystość lub do wyboru jako I czytanie]
J 17, 19
Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Za nich Ja poświęcam w ofierze samego siebie, <br>aby i oni byli uświęceni w prawdzie.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja
J 17, 20-26
Słowa Ewangelii według świętego Jana<br><br>W czasie ostatniej wieczerzy Jezus, podniósłszy oczy ku niebu, modlił się tymi słowami:<br><br>«Ojcze Święty, proszę nie tylko za nimi, ale i za tymi, którzy dzięki ich słowu będą wierzyć we Mnie, aby wszyscy stanowili jedno, jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie, aby i oni stanowili jedno w Nas, aby świat uwierzył, żeś Ty Mnie posłał.<br><br>I także chwałę, którą Mi dałeś, przekazałem im, aby stanowili jedno, tak jak My jedno stanowimy. Ja w nich, a Ty we Mnie. Oby się tak zespolili w jedno, aby świat poznał, żeś Ty Mnie posłał i żeś Ty ich umiłował tak, jak Mnie umiłowałeś.<br><br>Ojcze, chcę, aby także ci, których Mi dałeś, byli ze Mną tam, gdzie Ja jestem, aby widzieli chwałę moją, którą Mi dałeś, bo umiłowałeś Mnie przed założeniem świata.<br><br>Ojcze sprawiedliwy! Świat Ciebie nie poznał, lecz Ja Ciebie poznałem i oni poznali, żeś Ty Mnie posłał. Objawiłem im Twoje imię i nadal będę objawiał, aby miłość, którą Ty Mnie umiłowałeś, w nich była i Ja w nich».
2026-05-17, Niedziela, Rok A, II, 7. wielkanocny
Dz 1, 1-11
[Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego]<br><br>Czytanie z Dziejów Apostolskich<br><br>Pierwszą Księgę napisałem, Teofilu, o wszystkim, co Jezus czynił i czego nauczał od początku aż do dnia, w którym dał polecenia apostołom, których sobie wybrał przez Ducha Świętego, a potem został wzięty do nieba. Im też po swojej męce dał wiele dowodów, że żyje: ukazywał się im przez czterdzieści dni i mówił o królestwie Bożym.<br><br>A podczas wspólnego posiłku przykazał im nie odchodzić z Jerozolimy, ale oczekiwać obietnicy Ojca:<br><br>«Słyszeliście o niej ode Mnie – mówił – Jan chrzcił wodą, ale wy wkrótce zostaniecie ochrzczeni Duchem Świętym».<br><br>Zapytywali Go zebrani: «Panie, czy w tym czasie przywrócisz królestwo Izraela?» Odpowiedział im: «Nie wasza to rzecz znać czasy i chwile, które Ojciec ustalił swoją władzą, ale gdy Duch Święty zstąpi na was, otrzymacie Jego moc i będziecie moimi świadkami w Jeruzalem i w całej Judei, i w Samarii, i aż po krańce ziemi».<br><br>Po tych słowach uniósł się w ich obecności w górę i obłok zabrał Go im sprzed oczu. Kiedy jeszcze wpatrywali się w Niego, jak wstępował do nieba, przystąpili do nich dwaj mężowie w białych szatach. I rzekli: «Mężowie z Galilei, dlaczego stoicie i wpatrujecie się w niebo? Ten Jezus, wzięty od was do nieba, przyjdzie tak samo, jak widzieliście Go wstępującego do nieba».
Ps 47
Psalm (Ps 47 (46), 2-3. 6-7. 8-9 (R.: por. 6))<br><br>Pan wśród radości wstępuje do nieba<br><br>Wszystkie narody, klaskajcie w dłonie, *<br>radosnym głosem wykrzykujcie Bogu,<br>bo Pan Najwyższy i straszliwy, *<br>jest wielkim Królem nad całą ziemią.<br><br>Pan wśród radości wstępuje do nieba<br><br>Bóg wstępuje wśród radosnych okrzyków, *<br>Pan wstępuje przy dźwięku trąby.<br>Śpiewajcie psalmy Bogu, śpiewajcie, *<br>śpiewajcie Królowi naszemu, śpiewajcie.<br><br>Pan wśród radości wstępuje do nieba<br><br>Gdyż Bóg jest Królem całej ziemi, *<br>hymn zaśpiewajcie!<br>Bóg króluje nad narodami, *<br>Bóg zasiada na swym świętym tronie.<br><br>Pan wśród radości wstępuje do nieba
Ef 1, 17-23
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Efezjan<br><br>Bracia:<br><br>Bóg Pana naszego, Jezusa Chrystusa, Ojciec chwały, niech da wam ducha mądrości i objawienia w głębszym poznawaniu Jego samego. Niech da wam światłe oczy serca, byście wiedzieli, czym jest nadzieja, do której On wzywa, czym bogactwo chwały Jego dziedzictwa wśród świętych i czym przeogromna Jego moc względem nas wierzących – na podstawie działania Jego potęgi i siły. Wykazał On je, gdy wskrzesił Go z martwych i posadził po swojej prawicy na wyżynach niebieskich, ponad wszelką Zwierzchnością i Władzą, i Mocą, i Panowaniem, i ponad wszelkim innym imieniem, wzywanym nie tylko w tym wieku, ale i w przyszłym.<br><br>I wszystko poddał pod Jego stopy, a Jego samego ustanowił nade wszystko Głową dla Kościoła, który jest Jego Ciałem, Pełnią Tego, który napełnia wszystko wszelkimi sposobami.
Mt 28, 19a. 20b
Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Idźcie i nauczajcie wszystkie narody.<br>Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja
Mt 28, 16-20
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza<br><br>Jedenastu uczniów udało się do Galilei, na górę, tam gdzie Jezus im polecił. A gdy Go ujrzeli, oddali Mu pokłon. Niektórzy jednak wątpili. Wtedy Jezus podszedł do nich i przemówił tymi słowami:<br><br>«Dana Mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi. Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata».
2026-05-18, Poniedziałek, Rok A, II, Dzień Powszedni albo wspomnienie św. Jana I, papieża i męczennika
Dz 19,1-8
Czytanie z Dziejów Apostolskich<br><br>Kiedy Apollos znajdował się w Koryncie, Paweł przeszedł okolice wyżej położone, przybył do Efezu i znalazł jakichś uczniów. Zapytał ich: «Czy otrzymaliście Ducha Świętego, gdy przyjęliście wiarę?» A oni do niego: «Nawet nie słyszeliśmy, że istnieje Duch Święty». «Jaki więc chrzest przyjęliście?» – zapytał. A oni odpowiedzieli: «Chrzest Janowy». «Jan udzielał chrztu nawrócenia, przemawiając do ludu, aby uwierzyli w Tego, który za nim idzie, to jest w Jezusa» – powiedział Paweł.<br><br>Gdy to usłyszeli, przyjęli chrzest w imię Pana Jezusa. A kiedy Paweł nałożył na nich ręce, Duch Święty zstąpił na nich. Mówili też językami i prorokowali. Wszystkich ich było około dwunastu mężczyzn.<br><br>Następnie wszedł do synagogi i odważnie przemawiał przez trzy miesiące, rozprawiając i przekonując o królestwie Bożym.
Ps 68
Ps 68 (67), 2-3. 4-5ac. 6-7ab (R.: por. 33a)<br><br>Śpiewajcie Bogu wszystkie ludy ziemi.<br>lub Alleluja.<br><br>Bóg wstaje i rozpraszają się Jego wrogowie, *<br>pierzchają przed Jego obliczem ci, którzy Go nienawidzą.<br>Jak dym przez wiatr rozwiany, †<br>jak wosk, co rozpływa się przy ogniu, *<br>tak giną przed Bogiem grzesznicy.<br><br>Śpiewajcie Bogu wszystkie ludy ziemi.<br>lub Alleluja.<br><br>A sprawiedliwi cieszą się i weselą przed Bogiem, *<br>i rozkoszują radością.<br>Śpiewajcie Bogu, grajcie Jego imieniu, *<br>równajcie drogę przed Tym, który dosiada obłoków.<br><br>Śpiewajcie Bogu wszystkie ludy ziemi.<br>lub Alleluja.<br><br>Ojcem dla sierot i wdów opiekunem *<br>jest Bóg w swym świętym mieszkaniu.<br>Bóg dom gotuje dla opuszczonych, *<br>jeńców prowadzi ku lepszemu życiu.<br><br>Śpiewajcie Bogu wszystkie ludy ziemi.<br>lub Alleluja.
Kol 3, 1
<br>Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Jeśli razem z Chrystusem powstaliście z martwych, szukajcie tego, co w górze,<br>gdzie przebywa Chrystus, zasiadający po prawicy Boga.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja
J 16,29-33
Słowa Ewangelii według Świętego Jana<br><br>Uczniowie rzekli do Jezusa: «Oto teraz mówisz otwarcie i nie opowiadasz żadnej przypowieści. Teraz wiemy, że wszystko wiesz i nie potrzeba, aby Cię kto pytał. Dlatego wierzymy, że od Boga wyszedłeś».<br><br>Odpowiedział im Jezus: «Teraz wierzycie? Oto nadchodzi godzina, a nawet już nadeszła, że się rozproszycie – każdy w swoją stronę, a Mnie zostawicie samego. Ale Ja nie jestem sam, bo Ojciec jest ze Mną.<br><br>To wam powiedziałem, abyście pokój we Mnie mieli. Na świecie doznacie ucisku, ale odwagi! Ja zwyciężyłem świat».
2026-05-19, Wtorek, Rok A, II, 7. wielkanocny
Dz 20, 17-27
Czytanie z Dziejów Apostolskich<br><br>Paweł z Miletu posłał do Efezu i wezwał starszych Kościoła. A gdy do niego przybyli, przemówił do nich:<br><br>«Wy wiecie, jaki byłem z wami przez cały czas od pierwszej chwili, kiedy stanąłem w Azji. Jak służyłem Panu z całą pokorą wśród łez i doświadczeń, które mnie spotkały z powodu zasadzek Żydów. Jak nie uchylałem się tchórzliwie od niczego, co pożyteczne, tak że przemawiałem i nauczałem was publicznie i po domach, nawołując zarówno Żydów, jak i Greków do nawrócenia się do Boga i do uwierzenia w Pana naszego, Jezusa.<br><br>A teraz, przynaglany przez Ducha, udaję się do Jeruzalem; nie wiem, co mnie tam spotka oprócz tego, że czekają mnie więzy i utrapienia, o czym zapewnia mnie Duch Święty w każdym mieście. Lecz ja zgoła nie cenię sobie życia, bylebym tylko dokończył biegu i posługiwania, które otrzymałem od Pana Jezusa: bylebym dał świadectwo o Ewangelii łaski Bożej.<br><br>Wiem teraz, że wy wszyscy, wśród których po drodze głosiłem królestwo, już mnie nie ujrzycie. Dlatego oświadczam wam dzisiaj: Nie jestem winien niczyjej krwi, bo nie uchylałem się tchórzliwie od głoszenia wam całej woli Bożej».
Ps 68
Ps 68 (67), 10-11. 20-21 (R.: por. 33a)<br><br>Śpiewajcie Bogu, wszystkie ludy ziemi <br>Albo: Alleluja<br><br>Deszcz obfity zesłałeś, Boże, * <br>Ty orzeźwiłeś swe znękane dziedzictwo. <br>Twoja rodzina, Boże, znalazła to mieszkanie, * <br>które w swej dobroci dałeś ubogiemu.<br><br>Śpiewajcie Bogu, wszystkie ludy ziemi <br>Albo: Alleluja<br><br>Pan przez wszystkie dni niech będzie błogosławiony, * <br>Bóg, który nas dźwiga co dzień, Zbawienie nasze! <br>Bóg nasz jest Bogiem, który wyzwala, * <br>Pan ratuje nas od śmierci.<br><br>Śpiewajcie Bogu, wszystkie ludy ziemi <br>Albo: Alleluja
J 14, 16
Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Ja będę prosił Ojca, a da wam innego Parakleta, <br>aby z wami był na zawsze.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja
J 17, 1-11a
Słowa Ewangelii według Świętego Jana<br><br>W czasie Ostatniej Wieczerzy Jezus, podniósłszy oczy ku niebu, rzekł:<br><br>«Ojcze, nadeszła godzina. Otocz swego Syna chwałą, aby Syn Ciebie nią otoczył i aby mocą władzy udzielonej Mu przez Ciebie nad każdym człowiekiem dał życie wieczne wszystkim tym, których Mu dałeś. A to jest życie wieczne: aby znali Ciebie, jedynego prawdziwego Boga, oraz Tego, którego posłałeś, Jezusa Chrystusa.<br><br>Ja Ciebie otoczyłem chwałą na ziemi przez to, że wypełniłem dzieło, które Mi dałeś do wykonania. A teraz Ty, Ojcze, otocz Mnie u siebie tą chwałą, którą miałem u Ciebie wpierw, zanim świat powstał.<br><br>Objawiłem imię Twoje ludziom, których Mi dałeś ze świata. Twoimi byli i Ty Mi ich dałeś, a oni zachowali słowo Twoje. Teraz poznali, że wszystko, cokolwiek Mi dałeś, pochodzi od Ciebie. Słowa bowiem, które Mi powierzyłeś, im przekazałem, a oni je przyjęli i prawdziwie poznali, że od Ciebie wyszedłem, oraz uwierzyli, że Ty Mnie posłałeś.<br><br>Ja za nimi proszę, nie proszę za światem, ale za tymi, których Mi dałeś, ponieważ są Twoimi. Wszystko bowiem moje jest Twoje, a Twoje jest moje, i w nich zostałem otoczony chwałą. Już nie jestem na świecie, ale oni są jeszcze na świecie, a Ja idę do Ciebie».
